بررسی برخی از خصوصیات ژنوتیپ ها و ارقام گوجه فرنگی هلندی و روسی در شرایط اهواز

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانش آموخته گروه باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز

2 دانشیار گروه باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز

3 استادیار گروه باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده

سرمای اول و گرمای آخر فصل در کشت بهاره، رشد و نمو گیاه گوجه‌فرنگی را در خوزستان محدود می‌کند. ارقام گوجه‌فرنگی مقاوم به تنش‌های دمایی برای تولید محصول اقتصادی می‌تواند یکی از نیازهای اولیه به شمار رود. برای شناسایی ژنوتیپ‌های سازگار با شرایط کشت بهاره، آزمایشی در سال زراعی 1388-1387 و در دو مرحله قبل از انتقال نشا در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام و پس از انتقال نشا با طرح آماری آزمون آگومنت بر روی 40 ژنوتیپ‌ مختلف گوجه‌فرنگی از روسیه، هلند و ارقام رایج منطقه صورت گرفت. صفات مورد ارزیابی شامل: تعداد برگ و ارتفاع گیاهچه در هفته هفتم پس از کشت بذر، زمان ظهور اولین، دومین و سومین گل آذین، تعداد برگ تا ظهور اولین، دومین و سومین گل آذین، تعداد گل در اولین، دومین و سومین گل آذین، زمان تشکیل میوه در اولین، دومین و سومین خوشه میوه، تعداد میوه تشکیل شده در اولین، دومین و سومین خوشه میوه، متوسط وزن میوه و میزان عملکرد، مقایسه شدند. بیشتر ژنوتیپ‌ها ارتفاع متوسطی(11- 8 سانتی‌متر) داشتند. در بین ژنوتیپ‌های مختلف، زودرس‌ترین و دیررس‌ترین به ترتیب ژنوتیپ‌های شماره 21 و 44 قرار داشتند. ژنوتیپ‌‌ شماره 16 با میانگین 2744 گرم در بوته بالاترین میزان عملکرد میوه را دارا بود. ژنوتیپ‌های شماره 32 و 20 میوه‌های درشت و ژنوتیپ‌های شماره 43 و 45 میوه‌های بسیار ریزی داشتند. حساس‌ترین ژنوتیپ به سرمای اول فصلSto و مقاوم‌ترین ژنوتیپ‌ها به گرمای آخر فصل 16 و  25 بودند.    

کلیدواژه‌ها