تأثیر پیش‌تیمار بذر بر خصوصیات رشدی، عملکرد و فعالیت آنزیمی گوجه‌فرنگی در شرایط تنش سرما

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد باغبانی

2 دانشیار گروه علوم باغبانی دانشگاه محقق اردبیلی

3 استادیار گروه علوم باغبانی دانشگاه محقق اردبیلی

4 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات انشگاه فردوسی مشهد

5 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه محقق اردبیلی

چکیده

به‌منظور بررسی تأثیر پیش‌تیمار بذر بر شاخص‌های رشدی و عملکرد میوه گوجه‌فرنگی در شرایط دمای پایین، آزمایشی به‎صورت آزمایشگاهی و گلخانه‌ای در گروه علوم باغبانی دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه محقق اردبیلی در سال 1391 اجرا شد. برای این منظور گیاهچه‌های گوجه‌فرنگی حاصل از بذرهای پیش تیمار شده به ترتیب با غلظت‌های 5/1، 5/0 و 5/0 میلی‌مولار از پلی‌آمین‌های اسپرمین، اسپرمیدین و پوترسین و 50 میلی‌گرم در لیتر متیل‌جاسمونات در سه روز متوالی و هر روز به مدت 4 ساعت در معرض دمای 4 درجه‌سانتی‌گراد قرار گرفتند. صفات مورد مطالعه شامل: قطر ساقه، ارتفاع بوته، تعداد روز تا گلدهی، تعداد گره گل‌دهنده، زمان گلدهی و میوه‌دهی، هدایت روزنه‌ای و محتوای کلروفیل برگ، تعداد میوه، میانگین قطر میوه، وزن کل میوه، تعداد برگ، تعداد گره، طول ساقه، قطر ساقه، سطح برگ، وزن خشک ریشه و وزن خشک میوه گوجه‌فرنگی، محتوای پروتئین کل و فعالیت آنزیم‌های پراکسیداز و کاتالاز بودند. نتایج نشان داد تأثیر پیش‌تیمار بذر بر محتوای کلروفیل برگ، زمان میوه‌دهی، روز تا گلدهی، گره گلدهنده، تعداد خوشه، تعداد میوه، قطر میوه، وزن تر و خشک میوه و میزان فعالیت آنزیم پراکسیداز گوجه‌فرنگی معنا‌دار بود. تنش سرما فلورسانس حداقل و حداکثر و قطر ساقه را به طور معناداری تحت تأثیر قرار داد. اثر متقابل پیش‌تیمار بذر و تنش سرما بر قطر ساقه و درصد ماده خشک اندام هوایی معنا‌دار شد. پیش‌تیمار بذر باعث کاهش معنا‌دار زمان گلدهی گوجه‌فرنگی شد، به طوری‌که بیشترین زمان گلدهی در تیمار شاهد 5/89 روز و کمترین زمان 81 روز برای پیش‌تیمار با اسپرمیدین حاصل شد.    

کلیدواژه‌ها