تغییرات کیفیت و عملکرد غده سیب‌زمینی در واکنش به کاربرد ورمی‌کمپوست و کود کامل نانو

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری اکولوژی گیاهان زراعی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

2 دانشیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

10.22034/iuvs.2020.125590.1093

چکیده

ورمی‌کمپوست از فرآوری ضایعات آلی نظیر کود دامی، بقایای گیاهی و غیره توسط کرم‌های خاکی حاصل می‌شود و با داراء بودن عناصر غذایی، ویتامین‌ها، آنزیم‌ها، آنتی‌بیوتیک‌ها، بهبوددهنده‌های رشد و مواد هیومیکی می‌تواند موجب افزایش رشد و عملکرد گیاهان شود. نانو کودها نیز محصولات فنا‌وری نوینی هستند که با خاصیت رهاسازی آهسته عناصر غذایی به استفاده بهینه گیاه از این عناصر کمک قابل‌توجهی می‌کنند. پژوهش حاضر به‌منظور ارزیابی تأثیر مقادیر ورمی‌کمپوست (صفر، سه، شش و نه تن در هکتار) و روش‌های مصرف کود کامل نانو (سوپرکود) (شاهد (بدون مصرف کود کامل نانو)، مصرف به‌صورت کود آبیاری به‌میزان پنج کیلوگرم در هکتار، محلول‌پاشی به نسبت دو در هزار و مصرف به‌صورت کود آبیاری و محلول‌پاشی به‌صورت توأم) بر کیفیت و عملکرد سیب‌زمینی در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه محقق اردبیلی در سال زراعی 1397 به‌صورت فاکتوریل، در قالب طرح پایه بلوک‌های کامل تصادفی در سه تکرار انجام گرفت. نتایج نشان داد که با کاربرد نُه تن در هکتار ورمی‌کمپوست بالاترین مقادیر نشاسته، کلسیم، آهن، فسفر و عملکرد غده و کمترین مقدار نیترات غده به‌دست آمد. همچنین استفاده توأم از دو روش مصرف به‌صورت کود آبیاری و محلول‌پاشی کود کامل نانو بیشترین تأثیر را بر روی این صفات نشان داد. به‌علاوه برهم‌کنش ورمی‌کمپوست و کود کامل نانو بر درصد لیزین و متیونین غده، درصد پروتئین و میزان پتاسیم غده معنی‌دار بود. با افزایش سطح ورمی‌کمپوست مقادیر این صفات افزایش یافت و در تمام سطوح کاربرد ورمی‌کمپوست، مصرف توأم کود آبیاری و محلول‌پاشی کود کامل نانو بهترین تأثیر را بر این صفات داشت.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Variations of Potato Tuber Yield and Quality in Response to Vermicompost Application and Complete Nanofertilizer

نویسندگان [English]

  • Ali Barghi 1
  • Abdolghayoum Gholipoori 2
1 Ph.D. Student, Department of Agronomy and plant breeding, Faculty of Agricultural, Mohaghegh Ardabili University, Ardabil, Iran
2 Associate Professor, Department of Agronomy and plant breeding, Faculty of Agricultural, Mohaghegh Ardabili University, Ardabil, Iran
چکیده [English]

Vermicompost is produced by earthworms via processing organic wastes such as manure, plant residues, etc., and contains nutrients, vitamins, enzymes, antibiotics, growth enhancers, and humic substances which can increase plant growth and yield. Nano fertilizers are also results of a new technology that help the plants optimal use of nutrients with the properties of slow release of nutrients. This experiment was conducted in order to evaluate effect of vermicompost values (0, 3, 6 and 9 tons per hectare) and different methods of complete nano fertilizer (Super fertilizer) application (control (with no nanofertilizer application), fertigation (5 kilograms per hectare), foliar application (in a ratio of 2 per thousand), fertigation and foliar application together) on quality and yield of potato at research field of University of Mohaghegh Ardabili during 2018 crop year as a factorial experiment based on randomized complete block design with three replications. Results indicated that application of 9 tons per hectare vermicompost had the most starch, calcium, iron, phosphorus and tuber yield and the least tuber nitrate content. Additionally, complete nano fertilizer fertigation and foliar application together had the highest effect on these traits. Furthermore, the interaction of vermicompost and complete nano fertilizer was significant on lysine and methionine percentage of protein, tuber protein percentage and potassium content. By increasing the amount of vermicompost, the values of these traits increased and in all vermicompost application levels, fertigation and foliar application of complete nano fertilizer together indicated the best effect.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Iron
  • Potato
  • Protein
  • Starch
  • Vermicompost

دوره 4، شماره 1 - شماره پیاپی 7
بهار و تابستان 1399
صفحه 41-56
  • تاریخ دریافت: 11 اردیبهشت 1399
  • تاریخ بازنگری: 11 خرداد 1399
  • تاریخ پذیرش: 22 خرداد 1399